కేంద్ర బడ్జెట్లో తెలంగాణకు మొత్తం మీద ‘హళ్లికి హళ్లి సున్నకు సున్న’ దక్కింది. గత పదేండ్లుగా చూపుతూ వచ్చిన నిర్లక్ష్యమే మరోసారి వ్యక్తమైంది. ఇదొక ధోరణిగా మారింది. సుమారు గంటన్నర పాటు సాగిన ఆర్థిక మంత్రి ప్రసంగంలో కనీసం ఒక్కసారైనా తెలంగాణ పేరు వినపడలేదు. దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థకు అండదండలు అందించడంలో ముందున్న తెలంగాణను ఎందుకనో కావాలనే వెనుకకు నెడుతున్నట్టు కనిపిస్తున్నది. అయినా ఈ అన్యాయంపై రెండు జాతీయ పార్టీల తరఫున ఎనిమిదేసి చొప్పున తెలంగాణ నుంచి గెలిచిన 16 మంది సభ్యులు లోక్సభలో గొంతు విప్పలేదు. బయటా నోరెత్తలేదు. అందులో ఇద్దరు కేంద్రమంత్రులు కూడా ఉన్నారనేది గుర్తుంచుకోవాలి. బీజేపీకి పోయినసారి కన్నా రెట్టింపు సభ్యులను ఇచ్చినా మొండిచెయ్యే దిక్కంటే ఏమనుకోవాలి. బీజేపీకి తెలంగాణపై ఎందుకీ వివక్ష? చిన్న రాష్ర్టాల సమర్థకురాలినని చెప్పుకొనే ఆ పార్టీకి కొత్తగా ఏర్పాటైన తెలంగాణపై ఎందుకింత చిన్నచూపు? స్వాభిమాన కేతనమై రెపరెపలాడినందు కా? సత్వరమే సమున్నత సమృద్ధి సాధించినందు కా? పదేండ్లలో దేశానికి అన్నపూర్ణగా నిలిచినందుకా?
కేంద్రానికి పన్నుల రూపంలో తెలంగాణ చెల్లించినదానిలో సగం కూడా రాష్ర్టానికి తిరిగి కేంద్రం ఇవ్వడం లేదు. తెలంగాణ మీద బీజేపీకి, ఆ పార్టీ పెద్దలకు లోతైన ద్వేషం ఏదో లేకపోతే ఇలా ఎందుకు జరుగుతుందనే అనుమానం రాకమానదు. ఒక్క ఓటు రెండు రాష్ర్టాలు అని ఊరించి ఆపై ముఖం చాటేసిన చరిత్ర బీజేపీకి ఉంది. హైదరాబాద్ వంటి రాజధాని ఉన్న ప్రాంతానికి రాష్ట్రం ఎందుకు? అని ఆనాడు ఎల్కే అద్వానీ అన్నా.. ఈనాడు తల్లిని చంపి పిల్లను బతికించారని ప్రధాని మోదీ అంటున్నా.. సారం ఒకటే. విభజన చట్టం ప్రకారం అన్నదమ్ముల్లో ఒకరికి ఇచ్చి రెండోవానికి ఇవ్వకపోవడం ఏం న్యాయం? అయినవారికి ఆకుల్లో, కానివారికి కంచాల్లో వడ్డించేందుకే ఏటా బడ్జెట్ ప్రవేశపెడుతున్నట్టు అనిపిస్తున్నది. ఏపీకి అధిక నిధులు ఇస్తే తప్పు లేదు. పోలవరానికి నిధులిస్తే దేశానికి ఆహార భద్రత ఏర్పడుతుందని ఆర్థికమంత్రి చెప్పుకొచ్చారు. మరి దేశంలోనే అత్యధిక ధాన్యం పండించిన తెలంగాణ ఏం పాపం చేసిందో మంత్రిగారు చెప్పలేదు.
ఏపీతో పాటు బీహార్కూ పెద్దపీట వేయడం వల్ల నష్టం లేదు. అది వారివారి అవసరాలను బట్టి, సంకీర్ణ ఒత్తిళ్ల కారణంగా జరిగి ఉండొచ్చు. కానీ, తెలంగాణకు నిధులు ఎందుకు కేటాయించడం లేదో కేంద్రం సెలవిస్తుందా? జాతీయ పార్టీల ఎంపీలకు అధిష్ఠానాల ముందు మోకరిల్లడం తప్ప మరేమీ తెలియదు. వారికి ఢిల్లీ ప్రయోజనాలే ముఖ్యం. గల్లీ ప్రయోజనాలు పట్టవు. ఇక్కడి ప్రజల ఆశలూ, ఆకాంక్షలూ తలకెక్కవు. మోసపోయి గోసపడుతున్న ప్రజలకు ఇంటిపార్టీ ఎంత అవసరమో, ఢిల్లీలో ఇంటి పార్టీ లేకపోవడం వల్ల ఎంత నష్టమో ఇప్పుడు బాగా స్పష్టమైపోయింది. బరిగీసి, నిలదీసి కొట్లాడితే కానీ నిధులు రావు. ఆ పని బీఆర్ఎస్ వంటి స్వాభిమాన పక్షంతో తప్ప జాతీయ పార్టీలతో సాధ్యం కాదు.