ప్రజల సంక్షేమం, దేశాభివృద్ధి కోసమే ‘ప్రభుత్వాలు, రాజకీయ పార్టీలు, రాజ్యాంగం’ అయినప్పుడు రాజ్యాంగాన్ని మార్చుకోవడం, నేటి పరిస్థితులకు అనుగుణంగా కొత్త రాజ్యాంగాన్ని సవరించడంలో తప్పు లేదు కదా! ప్రపంచంలోని ఎన్నో దేశాలకు రాజ్యాంగం లేదు.కొన్ని దేశాలైతే తమ రాజ్యాంగాలను మార్చుకున్నాయి కూడా. ప్రధానంగా ఫ్రాన్స్ తన రాజ్యాంగాన్ని మార్చుకొని గొప్ప అభివృద్ధి సాధించింది. ఇప్పుడు ప్రపంచంలో అభివృద్ధి చెందిన దేశంగా కొనసాగుతున్నది.
1951లో దేశంలో తొలిసారిగా రాజ్యాంగ సవరణ జరిగింది. 1953లో భారత పార్లమెంటులో అంబేద్కర్ ప్రజలకు సమానత్వం ఇవ్వకుంటే రాజ్యాంగాన్ని తగలబెట్టవచ్చునని స్వయంగా ప్రకటించారు. భారత ‘రాజ్యాంగం’ అందరిది అయినప్పుడు దేశంలో మెజార్టీ ప్రజలైన 57 శాతం బీసీలకు కనీస ప్రాతినిధ్యం లేకపోవడం, స్త్రీలకు, ముఖ్యంగా దివ్యాంగులకు, థర్డ్ జెండర్లకు ప్రాతినిధ్యం లేకపోవడం శోచనీయం. 75 ఏండ్ల స్వాతంత్య్ర భారతంలో మూడుతరాల ప్రజలు నష్టపోయారు, నష్టపోతున్నారు. నాడు బీసీల ప్రాతినిధ్యం కోసం కాక కలేల్కర్ ఆధ్వర్యంలో ఒక కమిషన్ వేశారు. విద్య, ఉద్యోగ, రాజకీయాల్లో బీసీలకు 70 శాతం రిజర్వేషన్లు కల్పించాలని అనేక విషయాలతో కూడిన నివేదికను నాటి ప్రభుత్వానికి అందజేశారు. అప్పటి ప్రభుత్వం దాన్ని బుట్టదాఖలు చేసింది. ఆ తర్వాత బీపీ మండల్ అధ్యక్షతన మరో కమిషన్ ఏర్పాటైంది. ఆయన 40 అంశాలతో కూడిన నివేదికను అందిస్తే దాన్నీ మూడేండ్లు పక్కనబెట్టారు. ఆ తర్వాత వీపీ సింగ్ ప్రధానిగా ఉన్న సమయంలో మండల్ కమిషన్లోని కేవలం ఒక అంశాన్ని ప్రతిపాదిస్తూ పార్లమెంట్లో ఆమోదం పొందితే ఈ దేశంలో కొన్నివర్గాలు పెద్ద ఎత్తున ఆందోళన చేశాయి. దీంతో ఆయన ప్రభుత్వం గద్దెదిగింది. దీన్నిబట్టే బీసీల పట్ల ఆయా వర్గాలకు, రాజకీయ పార్టీలకు ఉన్న చిత్తశుద్ధి, నిబద్ధత అర్థమవుతున్నది. స్వాతంత్య్రం వచ్చిన 45 ఏండ్ల తర్వాత బీసీ జనాభా 57 శాతం ఉంటే రిజర్వేషన్ మాత్రం 27 శాతం కల్పించడాన్ని, రాజకీయ పరిపాలన రిజర్వేషన్లు లేకుండా చేయడాన్ని బట్టి మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. కాబట్టి ఈ దేశ రాజ్యాంగంలో 57 శాతం కలిగిన బీసీలకు ప్రాతినిధ్యం కలిగించవలసిన ఆవశ్యకత ఎంతైనా ఉన్నది. దేశంలో ఎంతమంది బీసీ ప్రధానులు, రాష్ట్రపతులు, ముఖ్యమంత్రులు, ఎంతమంది ఐఏఎస్, ఐపీఎస్లు అయ్యారు? మెజారిటీ ప్రజలకు భాగస్వామ్యం కల్పించలేదు కాబట్టి రాజ్యాంగాన్ని మార్చడమో, సవరణ చేయడమో తప్పదు? ఈ 75 ఏండ్లుగా రాజ్యాంగ అమలు జరుగుతూనే ఉంది. కానీ ఎవరు అభివృద్ధి చెందారు? ఎవరు లాభపడ్డారు? ఇప్పటివరకు భారత రాజ్యాంగాన్ని 105 సార్లు సవరణలు చేశారు. నాడు 36 కోట్ల మంది ప్రజల కోసమైతే నేడు 140 కోట్ల మంది ప్రజల కోసం సవరణ, మార్పు చేయడం సరైనదే.
సమాఖ్య రాష్ర్టాల కలయికే దేశం. రాష్ర్టాలకు అన్యాయం జరుగుతూ ఉంటే నాడు జయలలిత, ఎన్టీఆర్, జ్యోతిబసు, బిజు పట్నాయక్ లాంటివారు పోరాటాలు చేస్తే రాష్ర్టాలపై వివక్ష చూపుతున్న కేంద్రంపై నేడు తెలంగాణ ముఖ్యమంత్రి కేసీఆర్ పోరాటం మొదలుపెట్టారు. కేసీఆర్ ప్రత్యేక రాష్ట్రం కోసం పోరాటం చేస్తున్నపుడు అది సాధ్యం కాదని హేళన చేశారు. కానీ, తెలంగాణ ప్రత్యేక రాష్ట్రంగా ఏర్పడి ఎనిమిదేండ్లు కావస్తున్నది. ఈ ఎనిమిదేండ్లుగా రాష్ర్టాలపై కేంద్రం అధిపత్యం చెలాయిస్తూ వస్తున్నది. ఒకప్పుడు 356 ఆర్టికల్ అడ్డుపెట్టుకొని రాష్ట్రపతి పాలనను ఏర్పాటు చేస్తూ తమకు నచ్చని ముఖ్యమంత్రులను పక్కన పెట్టేవారు. ఆ తర్వాత సుప్రీంకోర్టు జోక్యంతో ఆ ఆర్టికల్ను ఉపయోగించడం తగ్గించారు. కేంద్ర, రాష్ర్టాల ఉమ్మడి జాబితాలు ఉంటాయి. కానీ నేడు కేంద్రం ఉమ్మడి జాబితాల్లో అంశాలు, రాష్ర్టాల జాబితాలోని విషయాల్లో కేంద్రం వేలు పెడుతూ రాష్ర్టాల అధికారాలపై పెత్తనం చెలాయిస్తున్నది. ముఖ్యంగా ఈ మధ్య కాలంలో రాష్ట్ర జాబితా అయిన వ్యవసాయంపై మూడు చట్టాలు చేయడం దానిపై కేసీఆర్, దేశప్రజలు వ్యతిరేకించడంతో కేంద్రం ఆ వ్యవసాయ చట్టాలను రద్దు చేసింది వెనుకకు తగ్గింది. కేంద్రం రాష్ర్టాలకు ఇవ్వవలసిన నిధులు, ఆర్థిక విషయాలు సక్రమంగా ఇవ్వకపోవడం, నదుల అనుసంధానం పేరిట పాలనా విషయాల్లో కేంద్ర జోక్యం చేసుకోవడం సరైనది కాదంటూ ‘రాజ్యాంగం మార్చాలని’ కేసీఆర్ చెప్పడం కూడా దేశంలో ఒక మార్పుకు నాంది కాబోతున్నదనడంలో సందేహం లేదు.
కేసీఆర్ను విమర్శించడం, దాడిచేయడంతో వాస్తవాలను దాచిపెట్టలేం కదా? 75 ఏండ్ల భారతావనిలో 57 శాతం బీసీలకు, 10 శాతం ఉన్న దివ్యాంగులకు ప్రాతినిధ్యం, భాగస్వామ్యం, రిజర్వేషన్లు లేనందున భిక్షాటన చేస్తున్నారు. ట్రాఫిక్ సిగ్నల్స్ వద్ద అడుక్కు తింటున్నారు. వీరిని గమనించాలి. బీసీలు, మహిళలు, దివ్యాంగులు, థర్డ్ జెండర్లకు రాజ్యాంగంలో ప్రాతినిధ్యం లేని కారణంగా, వారిని లెక్కచేయడం లేదు. మహిళలపై అత్యాచారాలు జరుగుతుంటే బీసీ కుటుంబాలు ఏ ఆదరణ లేకుండా ఆత్మహత్యలకు పాల్పడుతున్నాయి. 75 ఏండ్లలో నాటి ప్రింట్ మీడియా, నేటి ఎలక్ట్రానిక్ మీడియాలు కనీసం వార్తలు రాయలేదు, ప్రసారం కూడా చేయలేదు. రాజ్యాంగ మార్పు విషయమై ముఖ్యమంత్రి కేసీఆర్ సరైన సమయంలో, సరైన చర్చను లేవనెత్తారు. కాబట్టి కేంద్రం తక్షణమే రాజ్యాంగాన్ని సవరించడమో, మార్పు చేయడమో చేయాలి. అమెరికా వలె రాష్ర్టాలు స్వతంత్రంగా వారి పాలనలు వారే చేసుకునేవిధంగా దేశంలో బీసీలకు రాజకీయ రిజర్వేషన్లు, వారి జనాభా ప్రాతిపదికన మహిళలకు న్యాయం, థర్డ్ జండర్లకు, దివ్యాంగులకు రిజర్వేషన్లు కల్పించేలా కొత్త రాజ్యాంగంలో చేర్చాలి. అప్పుడే దేశ ప్రజలకు సమన్యాయం జరుగుతుంది. రాజ్యాంగం మార్పు విజయవంతమై ముఖ్యమంత్రి కేసీఆర్ నవభారత కారల్ మార్క్స్గా పేరు గడిస్తారని ఆశిద్దాం.
(వ్యాసకర్త: డాక్టర్ పెదమళ్ళ శ్రీనివాసరావు ,98660 67910 , అసోసియేట్ ప్రొఫెసర్, ప్రభుత్వ పాలనాశాస్త్ర విభాగం, కేయూ)