ప్రస్తుతం తెలంగాణలో కమ్యూనిస్టులతో పొత్తు లేకుండా, బీఆర్ఎస్ పార్టీ దాదాపు తొంభై శాతానికి పైగా అంటే 115 స్థానాలకు అభ్యర్థులను ప్రకటించింది. మరుక్షణమే ఉభయ కమ్యూనిస్టు పార్టీలు అధికార పార్టీపై తమ అసంతృప్తిని వెళ్లగక్కాయి. మునుగోడు ఉపఎన్నికల పుణ్యమా అని కొంత ఉనికిలోకి వచ్చిన కమ్యూనిస్టు పార్టీలు తమను తాము గొప్పగా ఊహించుకుంటున్నాయి. ఆ రెండు పార్టీల్లో యువతరం ఊసే లేదు. అధినాయకత్వంలో ఎస్సీ, ఎస్టీ, బీసీలకు చోటసలే లేదు. దిగువ స్థాయి వాళ్లను అంటరాని వాళ్లుగా, జెండాలు మోస్తూ నినాదాలు ఇచ్చేందుకే పరిమితం చేశారు.
కేవలం వేళ్ళ మీద లెక్కబెట్టగల్గిన ముఖ్య నాయకులు, ముఖ్యంగా వృద్ధ నాయకత్వం పదవీకాంక్షతో, అధికార వ్యామోహంతో పొత్తు కోసం వెంపర్లాడా రు. ఇకపోతే మునుగోడు గెలుపును క మ్యూనిస్టులు తమ ఖాతాలో వేసుకోవడం చూస్తుంటే ‘చీమ చిన్న మట్టి పెడ్డను మో స్తూ భూమినే మోస్తున్నట్టు’ ఊహించుకు న్న చందంగా అనిపిస్తుంది. మిత్ర ధర్మాన్ని పాటించలేదని, వాడుకొని వదిలేశారంటూ చౌకబారు విమర్శలకు దిగడం చూస్తుంటే వారిలోని ఆత్మన్యూనత భావం తేటతెల్లమవుతున్నది. మొన్నటి వరకు బీజేపీకి అసలైన ప్రత్యర్థి కేసీఆరే అని, కాంగ్రెసుకు మోదీని ఎదుర్కోగల సత్తాలేదని చెప్తూ వచ్చారు కమ్యూనిస్టులు. పొత్తు లేదని తేలిపోవడంతో నిన్నటి నుంచి బీఆర్ఎస్కు బీజేపీతో దోస్తీ అనే అపవాదు కట్టబెట్టే ప్ర యత్నం చేస్తూ, కాంగ్రెస్తో పొత్తుకోసం వెంపర్లాడుతున్నారు.
రాజకీయాలు ఎప్పుడూ డైనమిక్గా ఉంటాయే తప్ప స్టాటిక్గా ఉండవన్న సంగతి, సమకాలీన పరిస్థితులకనుకూలంగానే నిర్ణయాలు తీసుకుంటారన్న సంగతి కమ్యూనిస్టు పార్టీలకు తెలియంది కాదు. కమ్యూనిస్టు పార్టీలు పొత్తుల పేరుమీద ఎప్పుడు ఎవరితో కలిసి ఉంటారో, ఎవరితో వైరం పెట్టుకుంటారో వారికే తెలియని గందరగోళ స్థితి. అ విషయం గడిచిన ఎన్నికల చరిత్రను తిరిగేస్తే అవగతమవుతుంది.
సంస్థాగతంగా ఆ పార్టీలకు క్యాడర్ లేదు. కేవలం వేళ్లమీద లెక్కపెట్టగల్గిన నా యకులు మాత్రమే పార్టీలో మిగిలిపో యారు. ముఖ్యంగా యువతలో కమ్యూనిస్టు పార్టీలపై ఆదరణ లేదన్నది నగ్న సత్యం! ప్రజల్లో వారి బలమెంతో వారే సరిగ్గా అంచనా వేయలేని అయోమయం. కనీసం రాష్ట్ర వ్యాప్తంగా సర్పంచ్, ఎంపీటీసీ వంటి వాటిల్లో ఎన్ని స్థానాలు తమ పార్టీలు కైవసం చేసుకున్నాయో చెప్పుకోలేని పరిస్థితి కమ్యూనిస్టు పార్టీలది. ప్రజా పోరాటాల పేరు మీద సరైన చిత్తశుద్ధి లే కుండా కేవలం అరెస్టులు, మీడియాలో పబ్లిసిటీ కోసమే తహతహలాడుతూ, ఉద్యమాల పేరు మీద ఉనికి చాటుకోవ డం పరిపాటిగా మారింది. ప్రజాబలం లేని వాళ్ళను ఎవరైనా పెంచి పోషిస్తారా.? పాలిచ్చే బర్రెకు పచ్చి గడ్డి వేస్తారు కానీ పాలియ్యని బర్లకు కూడా పచ్చిగడ్డి అంటే ఎలా సాధ్యమవుతుందో ఆ పార్టీలు ఆత్మావలోకనం చేసుకోవాలి.
ఇకపోతే సీపీఐ, సీపీఎంలలో అణగారిన వర్గాలకు పెద్దపీట వేసిన దాఖలాలు లేవనే చెప్పాలి. అట్లని అగ్రనాయకుల పిల్లలు ఏమైనా వర్గ పోరాటాల స్పృహతో ఉన్నా రా అంటే అదీ లేదు, వాళ్లంతా విదేశాల్లో బడా కంపెనీల్లో యజమానులుగానో, పెద్ద పెద్ద కొలువుల్లోనో స్థిరపడి సౌకర్యవంతమైన జీవితాన్ని అనుభవిస్తున్నారు. ఇక్కడి నేత లు మాత్రం తామేదో పేదల కోసమే పోరాడుతున్నట్టు, సమసమాజంకోసం పరితపిస్తున్నట్టు బిల్డప్లు. కమ్యూనిస్టులు పేద ప్ర జలతో రాజకీయ పబ్బం గడుపుతూ విలాసవంతమైన జీవితం గడుపుతున్నది వాస్త వం కాదా? ఉభయ కమ్యూనిస్టు పార్టీల్లో కుల ఆధిపత్యం, పెత్తనం అత్యంత సహజం! వాటి అనుబంధ సంఘాల్లో సైతం సామాజిక న్యాయం పాటించలేని పార్టీలు సమసమాజం అనడం అమాయక ప్రజానీకాన్ని మోసం చేయడమే! ప్రజాపోరాటాల నెపంతో ఆర్థికంగా, రాజకీయంగా స్థిరపడింది కేవలం అందులోని ఆధిపత్య సామాజిక వర్గాలు మాత్రమే.
పొత్తులో భాగంగా వాళ్లు అడిగే టిక్కెట్లు కూడా ఆయా పార్టీల్లోని ఆధిపత్య వర్గాలకే తప్ప, ఆయా పార్టీల్లోని నిమ్నకులాల వారి కి కాదనే చెప్పాలి. వారు అట్టడుగు వర్గాలను ఎలా అణగదొక్కుతారో చెప్పనలవి కా దు. మంచి బట్ట కట్టుకున్నా, కార్లల్లో తిరిగి నా ఓర్వలేని తనం అధినాయకత్వానిదనే అపవాదు లేకపోలేదు. సమసమాజం రా వాలని కలలు కంటున్నామని కల్లబొల్లి కబుర్లు చెప్పే వాళ్ళు, కులం అంతరాలు, మతం అంతరాలు తొలగాలని మొత్తుకొనే కమ్యూనిస్టు పార్టీలు కనీసం ఆ పార్టీ కార్యకర్తలనైనా మనుషులుగా చూశారా? కనీసం అణగారిన కులాలను ఇండ్లలోకి రానిస్తున్నారా అనేది ఆత్మవిమర్శ చేసుకోవాలి. మేధావులైన బహుజన బిడ్డలను రాజకీయంగా అణగదొక్కుతూ వారికి మంచి గుర్తింపు, పేరొస్తే కూడా తట్టుకోలేక వారిని బాధ్యతల నుంచి తొలగించి ఇష్టంలేని బాధ్యతలు అప్పజెప్పి మానసికంగా హింసిస్తున్నది వాస్తవం కాదా? అందుకే బీఎల్ఎఫ్ (బహుజన లెఫ్ట్ ఫ్రంట్) ముసుగు తో ప్రజల్లోకి వెళితే కూడా ఆదరించలేని దైన్యం కమ్యూనిస్టు పార్టీలది. వెనుకటితరం నాయకత్వంపై, సిద్ధాంతంపై అమితమైన విశ్వాసంతో, జోలె పట్టి పార్టీ చందాలను పోగుచేస్తే.. ఆ ధనంతో స్థిరాస్తులను కొనుక్కొన్న నాయకులు కమ్యూనిస్టులు. ఆ ఆస్తులను అప్పనంగా అమ్ముకొని సొమ్ము చేసుకుంటున్నటువంటి పార్టీలోని ఆధిపత్య వర్గాలను ప్రశ్నించే దిక్కే లేదు. ఒకవేళ ప్రశ్నిస్తే.. వారిని పార్టీలో కొనసాగిస్తారన్న గ్యారంటీ లేదు.
రెండు కూటముల్లో ఏ కూటమిలో చేరకుండా కాంగ్రెస్, బీజేపీతో సమదూరం పాటిస్తున్న కేసీఆర్కు, ఇండియా కూటమిలో భాగస్వామిగా ఉన్న కమ్యూనిస్టులతో పొత్తు స్థానికంగా ప్రమాదమని తెలుసు. కాబట్టి తెలివిగా వారిని పక్కకు పెట్టడం యుద్ధ్దనీతి తప్ప మోసమసలే కాదు. ఇంత చిన్న లాజిక్ అర్థం చేసుకోలేక, రాజకీయ పరిణతిని కోల్పోయి కొన్నైనా సీట్లను తమకు విసిరేస్తారేమో అని దీనంగా ఎదురు చూడడం కమ్యూనిస్టు పార్టీల దిగజారుడుతనానికి ప్రతీక.
సబ్బండ వర్గాలకు అవసరమైన సంక్షే మ పథకాలను అందిస్తూ అన్ని వర్గాలకు దగ్గరై ఎన్నికలకు సిద్ధమైండు కేసీఆర్. బీఆర్ఎస్ పార్టీని, కేసీఆర్ను కమ్యూనిస్టు పా ర్టీల నేతలు తిట్టడమనేది ‘కొండను చూసి కుక్కలు మొరగడం’ లాంటిదే.! కుల దురహంకారం వైపరీత్యంగా మారిన కాంగ్రెస్ పార్టీలో, అంతకు రెట్టింపు ఆధిపత్యం ప్రదర్శిస్తున్న కమ్యూనిస్టులు పొత్తుల పేరిట ఇమడగలుగుతారేమో కానీ, కింది స్థాయి క్యాడర్ గానీ, సాధారణ ప్రజానీకం కానీ ఈ పెత్తనాల పొత్తులను స్వాగతించ వు.!
(వ్యాసకర్త : రాజకీయ విశ్లేషకులు)