సీపీఎంకు సంబంధించి ఈ వారం ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఒకటి చోటుచేసుకున్నది. అది ఆ పార్టీ శ్రేణులకు, అభిమానులకు బాధ కూడా కలిగించి ఉండాలి. కానీ స్వయంగా పార్టీ నాయకత్వానికి ఎటువంటి స్వాభిమానం ఉన్నట్టు కనిపించటం లేదు. ఆశ్చర్యకరమైన విషయం అదే. ఇంతకూ జరిగిందేమిటి? కేరళలో ఎన్నికల ప్రచారానికి వెళ్లిన కాంగ్రెస్ నాయకుడు రాహుల్గాంధీ సీపీఎంపై తీవ్రమైన విమర్శలు, ఆరోపణలు చేశారు.
తర్వాత తెలంగాణ ముఖ్యమంత్రి రేవంత్రెడ్డి కాంగ్రెస్ స్టార్ క్యాంపెయినర్ హోదాలో వెళ్లి అంతకన్న దారుణమైన విమర్శలు, ఆరోపణలు చేశారు. తామంతా ఇండియా కూటమి భాగస్వాములమనే విషయాన్ని ఎందువల్లనో గానీ ఇరువురూ గాలికి వదిలివేశారు. దీనంతటిపై కేరళ సీపీఎం స్పందనలు ఏమిటో తెలియదు గాని, తెలంగాణ సీపీఎం మాత్రం అంతా దిగమింగి, 24 గంటలైనా గడవకముందే ఇక్కడి కాంగ్రెస్తో లోక్సభ ఎన్నికల విషయమై బేరసారాలకు కూర్చున్నది.
ఉభయ కమ్యూనిస్టులకు సఖ్యత ఎన్నడూ లేదు. సీట్ల కోసం ఎవరిదారి వారిదే కదా. 2014లో తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడిన తర్వాత తమ ఐక్యత గురించి, ఐక్య కార్యాచరణల గురించి, వామపక్ష- ప్రజాస్వామిక శక్తులను కలుపుకొని పోవటం గురించి, రాష్ట్రంలోని అధికారపక్షానికి ప్రత్యామ్నాయం కావటం గురించి వారు చేసిన ప్రతిజ్ఞలతో సుందరయ్య విజ్ఞాన కేంద్రం ప్రతిధ్వనించింది. అప్పటినుంచి పదేండ్లు గడిచిపోయాయి.
సీపీఎం, కాంగ్రెస్లు రెండూ ఇండియా కూటమి భాగస్వామ్య పక్షాలు. బీజేపీ తమ ఉమ్మడి ప్రత్యర్థి అని, రాజ్యాంగాన్ని, ప్రజాస్వామ్యాన్ని, సెక్యులరిజాన్ని పరిరక్షించేందుకు కూటమి పార్టీలన్నీ కలిసిపోరాడగలవని ప్రకటించాయి. ఈ మాట కొన్ని మాసాలుగా చెప్తున్నప్పుడు దేశ ప్రజలకు కలిగే అభిప్రాయం ఎట్లా ఉంటుందో ప్రత్యేకంగా చెప్పనక్కరలేదు. యథాతథంగానే ఇండియా కూటమిలో ఉండవలసినంత ఐక్యత లేదు. ఆ వివరాలు అందరికీ కనిపిస్తున్నవే అయినందున మళ్లీ రాయనవసరం లేదు. ఆ స్థితి కారణంగా దేశ ప్రజలకు అపనమ్మకాలు ఏర్పడుతుండగా, బీజేపీకి ధైర్యం పెరుగుతున్నది. ఇది చాలదన్నట్టు ఇండియా కూటమి పార్టీలు ఇంతవరకు తమ లక్ష్యాలపై ఉమ్మడి పత్రం ఏదీ ప్రకటించలేకపోయాయి.
ఇటువంటి స్థితిలో కాంగ్రెస్, వామపక్షాలు ఏ విధంగా వ్యవహరించాలి? ఆ కూటమిలో ఇవి మాత్రమే దేశమంతటా ఉనికి గల పార్టీలు. తక్కినవన్నీ ఆయా రాష్ర్టాలకు పరిమితమైనవి. వామపక్షాలు సీట్లను బట్టి నామమాత్రమే కావచ్చుగాక. కాని వాటి ఉనికి అనేక రాష్ర్టాలలో ఉంది. సిద్ధాంతం కారణంగా కొంత గౌరవ ప్రతిష్టలున్నాయి. కేరళలోనైతే మంచి బలంతో పాటు రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఉన్నది. ఆ ప్రభుత్వం అక్కడ అసాధారణమైన రీతిలో వరుసగా రెండవసారి అధికారానికి వచ్చింది. అభివృద్ధి, సంక్షేమాల విషయంలో ‘కేరళ నమూనా’ అనేది ఒకటి నానుడిలో ఉంది. ప్రస్తుత సందర్భానికి సంబంధించి ముఖ్యంగా గమనించవలసినదేమంటే, అక్కడ బీజేపీని, సంఘ్పరివార్ను మొదటినుంచి అన్నివిధాలా ఎదుర్కొని నిరోధిస్తున్న ఖ్యాతి వామపక్షాలది మాత్రమే. అటువంటి ప్రతిష్ట కాంగ్రెస్కు ఎంత మాత్రం లేదు.
వీటన్నింటిని పరిగణనలోకి తీసుకున్నప్పుడు సీపీఎం తదితర వామపక్షాల పట్ల కాంగ్రెస్ ఏ విధంగా వ్యవహరించాలి? కేరళలోని సీట్ల కోసం ఇరువురూ పోటీ పడుతున్నందున మైత్రీపూర్వక ఘర్షణను ఒక మేరకు అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఆ క్రమంలో కొన్ని పరస్పర విమర్శలు కూడా సహజం. కాని రాహుల్, రేవంత్ల తీరు దిగ్భ్రమ కలిగించేవిధంగా ఉంది. వారన్నమాటలేమిటి? కేరళ ముఖ్యమంత్రి విజయన్ కుటుంబం బంగారం దొంగ రవాణాలో దోషి. అయినప్పటికీ మోదీ ప్రభుత్వం ఇతర ముఖ్యమంత్రుల వలె ఆయన వెంట పడటం లేదు. వారి మధ్య రహస్య ఒప్పందం ఉంది. విజయన్ పైకి సెక్యులర్ వలె కన్పిస్తారు గానీ, అంతర్గతంగా మతతత్తవాది, వగైరా. ఇందులో ఆర్థిక నేరారోపణ, మతతత్త ఆరోపణ, రహస్య ఒప్పంద ఆరోపణలున్నాయి. ఇదంతా నిజమని వాదన కోసం ఒప్పుకుందాం. ఇవన్నీ చాలా తీవ్రమైన విషయాలు. అటువంటప్పుడు కాంగ్రెస్ పార్టీ ఇండియా కూటమిలో సీపీఎంతో పాటు ఎందుకు భాగస్వామి అయినట్టు? వాస్తవానికి మనకు అర్థమైనంతవరకు, సెక్యులరిజం పట్ల గాని, ఆర్థికపరమైన నీతి విషయంలో గాని వామపక్షాలకు గల నిబద్ధత కాంగ్రెస్కు ఎంతమాత్రం లేదు. ఆ చర్చలోకి ఇక్కడ పోలేము గాని అవి దేశానికంతా తెలిసిన విషయాలే. అటువంటి పార్టీ నాయకులు ఎన్నికల సందర్భానికి తగినట్టు విజయన్ పరిపాలనపై విమర్శలకు పరిమితమై ఉంటే ఆక్షేపించవలసింది ఉండదు. కాని వారు తమ అపరిపక్వతతో శృతిమించారు.
మరొకటి కూడా ఉంది. కాంగ్రెస్ పార్టీ తన ఒకప్పటి ప్రాభవాన్ని కోల్పోయి పరమ దీనావస్థలో ఉంది. దేశంలో 28 రాష్ర్టాలలో వారు పాలిస్తున్నది కేవలం మూడింటిని. కేంద్రంలో పదేండ్ల కిందట కోల్పోయిన అధికారాన్ని ఈసారైనా సాధించటంపై వారికే నమ్మకం ఉన్నట్టు లేదు. ఇతర పార్టీలపై ఆధారపడి కొన్ని సీట్లు గెలవటం తప్ప. ఇక రాహుల్గాంధీది ఒక విఫల నాయకత్వమన్నది కాంగ్రెస్తో పాటు ఇతరత్రా ఏర్పడిన ఏకాభిప్రాయం వలె తోస్తున్నది. లోగడ కాంగ్రెస్ 2004లో కేవలం అతిపెద్ద పార్టీగా అధికారాన్ని చేపట్టినప్పుడు, స్వయంగా సోనియా గాంధీ సీపీఎం కార్యాలయానికి వెళ్లి మద్దతు కోరటం మనకు గుర్తున్నది. అప్పటినుంచి 20 ఏండ్ల తర్వాత రాహుల్గాంధీ తిరిగి అదే వామపక్షాలతో పాటు ఇతరుల మద్దతుతో కొన్ని సీట్లయినా గెలవాలని వెంపర్లాడుతూ ఇండియా కూటమిని తయారుచేశారు.
విశేషమేమంటే, ఆ కూటమి గెలవటం మాట ఎట్లున్నా, ఒకవేళ గెలిస్తే కూటమి నాయకత్వం ఎవరిదో ఆ పార్టీలు ఇంకా ప్రకటించకున్నా, ఆ పార్టీ, ఆ నాయకుడు మాత్రం ప్రధానమంత్రి రాహులేనని తమకు తాము తలపోసుకుంటున్నారు. విషయం ఏమంటే, ఈ పరిస్థితులు ఉన్నప్పుడు రాహుల్ గాని, ఆయన పార్టీ నాయకులు గాని ఇతర భాగస్వామ్య పార్టీల పట్ల గౌరవ మర్యాదలు చూపటం వారికే మంచిది. ఇది కనీస రాజకీయ ఇంగితం. అటువంటి ఇంగితం లేనందున ఇప్పటికే కొన్ని పార్టీలతో సమస్యలు తలెత్తాయి. నితీశ్, మమత, అఖిలేశ్, కేజ్రీవాల్ వంటి బలమైన నాయకులతో ఏమి జరిగిందో తెలిసిందే. ఇప్పుడు విజయన్తో పేచీ. అసలే కకావికలుగా మారుతూ ప్రజల దృష్టిలో మరింత బలహీనపడుతూ బీజేపీకి పరోక్ష బలంగా మారుతున్న రాహుల్గాంధీ అపరిపక్వత, రాజకీయాల్లో ప్రవేశించి సరిగా 20 ఏండ్లు గడిచినా కలగని వివేకం, ఆయనను తన జీవితకాలంలో ఎప్పటికైనా ప్రధానమంత్రి చేయగలవా అనే ప్రశ్నను రేకెత్తిస్తున్నాయి.
పోతే, మన ప్రస్తుత చర్చకు ఇదంతా పూర్వరంగం వంటిది. అసలు విషయం, దీనంతటి నేపథ్యంలో తెలంగాణ సీపీఎం ఏమి చేస్తున్నదనేది. రాహుల్, రేవంత్లు కేరళ వెళ్లి పినరాయి విజయన్ గురించి పైన పేర్కొన్న మూడు విధాలైన విమర్శలు, ఆరోపణలు చేసిన దృష్ట్యా ఇక్కడి సీపీఎం నాయకత్వం ఏమి చేసిందన్నది గమనించదగినదిగా మారింది. ఆ మరునాడే ఉప ముఖ్యమంత్రి భట్టి విక్రమార్క సీపీఎం కార్యాలయానికి వెళ్లి, లోక్సభ ఎన్నికలలో కాంగ్రెస్కు మద్దతు ఇవ్వాలని కోరారు. తాము భువనగిరిలో పోటీ చేస్తున్నామని, తమను అక్కడ బలపరచాలని, తక్కిన చోట్ల కాంగ్రెస్కు మద్దతిస్తామని సీపీఎం కార్యదర్శి తమ్మినేని వీరభద్రం కోరారు. అది సాధ్యం కాదని, తర్వాత ఎమ్మెల్సీ, ఒక కార్పొరేషన్ ఇచ్చే విషయం పరిశీలిస్తామని విక్రమార్క చెప్పారు. ఈ విషయం పార్టీలో చర్చిస్తామని, అయితే బీజేపీని ఓడించాలి గనుక కాంగ్రెస్ను బలపరచటం జనరల్ వైఖరి అని వీరభద్రం సూచించారు.
ఈ రాజకీయ కోణం అంతా సరేగాని, వారి సమావేశం జరిగినప్పుడు, కేరళలో తమ ముఖ్యమంత్రిపై రేవంత్రెడ్డి చేసిన (రాహుల్ మాట పక్కకుపెట్టినా) దారుణమైన విమర్శలు, ఆరోపణల గురించి విక్రమార్కతో వీరభద్రం (కాకతాళీయంగా ఇద్దరి పేర్లూ వీరత్వాన్ని సూచించేవే) ఏమైనా అని ఉంటారా, అంటే ఏమిటన్నది ఆసక్తికరమైంది.
ఇతర పత్రికలు అయితే బూర్జువా పత్రికలంటారని మొదలు సీపీఎం పత్రిక నవ తెలంగాణ చూడగా అందులో ఈ వాక్యం కన్పించింది. ‘(కేరళ)కు పోయి రేవంత్రెడ్డి బీజేపీతో సీపీఐ (ఎం)కు సంబంధాలున్నాయని వ్యాఖ్యానించటం సరైంది కాదని సూచించారు’. అంతకుమంచి మరేం లేదు. అదే రోజున ఆ పార్టీ పొలిట్బ్యూరో సభ్యుడు బీవీ రాఘవులు మరొకచోట మాట్లాడుతూ మరికొన్ని వ్యాఖ్యలు చేశారు. కాని భట్టితో వీరభద్రం సమావేశం గురించిన వార్తలో ఉన్నది మాత్రం అంతవరకే. ఎన్నికల పొత్తులపై చర్చ వార్తలో దీనివల్ల రసభంగం కలుగుతుందని భావించారేమో తెలియదు.
ఇటువంటి తీవ్రమైన అవమానాన్ని దిగమింగటం మతతత్త శక్తులను ఓడించేందుకు అవసరమని రాష్ట్ర సీపీఎం నాయకత్వం వివరించబూనవచ్చు. కాని ఆ శక్తులను ఓడించటం కోసం భాగస్వామ్య పక్షాలతో సవ్యంగా వ్యవహరించటం అవసరమని రాహుల్గాంధీ గాని, రేవంత్రెడ్డి గాని భావిస్తున్నట్టు లేరు. అంతేకాదు, తామేమి చేసినా వామపక్షాలు దిగమింగి తమ వెంట పడి ఉంటాయనే నమ్మకం వారికి చాలా ఉందన్నది స్పష్టం. ఇక్కడ ఇప్పటికే సీపీఐ అట్లా పడి ఉన్నప్పుడు సీపీఎం మాత్రం ఎందుకుండదు? మొన్నటి అసెంబ్లీ ఎన్నికల్లో ఒక్క సీటు ఇవ్వటం, తర్వాత మరేవో ఇస్తామనటం సీపీఐ విషయంలో పనిచేయలేదా? అటువంటివేవో ఇవ్వజూపితే సీపీఎంకు మాత్రం సరిపోవా?
అయినా, పెక్కుభంగుల్ వివేకభ్రష్ట సంపాతముల్ అని విజ్ఞులు ఎప్పుడో చెప్పలేదా? ఉభయ కమ్యూనిస్టులకు సఖ్యత ఎన్నడూ లేదు. సీట్ల కోసం ఎవరిదారి వారిదే కదా. 2014లో తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడిన తర్వాత తమ ఐక్యత గురించి, ఐక్య కార్యాచరణల గురించి, వామపక్ష- ప్రజాస్వామిక శక్తులను కలుపుకొని పోవటం గురించి, రాష్ట్రంలోని అధికారపక్షానికి ప్రత్యామ్నాయం కావటం గురించి వారు చేసిన ప్రతిజ్ఞలతో సుందరయ్య విజ్ఞాన కేంద్రం ప్రతిధ్వనించింది. అప్పటినుంచి పదేండ్లు గడిచిపోయాయి. ఈ మధ్యకాలంలో ఏమేమి జరిగిందనేది చెప్పుకోవటం వృథా. ప్రస్తుతం మాత్రం మరొకమారు ఎవరి దారి వారు చూసుకుంటుండగా, చివరికి పరిస్థితి ఎటువంటి అవమానాలనైనా ఏదో సాకులు చెప్పి దిగమింగేవరకు దిగజారింది. కనీసం స్వాభిమానమైనా లేని పతనాన్ని ఎవరు మాత్రం గౌరవిస్తారు గనుక.
-టంకశాల అశోక్