‘నీవలె నీ సాటి మనిషిని ప్రేమించాలి’ అంటాడు ప్రభువు. మనల్ని మనం ఎంత ప్రేమగా చూసుకోగలమో, అంతే ప్రేమతో పక్కవారినీ చూడాలి అనేది చాలా తేలికపాటి మాట. ఆచరణలో చాలా కష్టం. అయితే ప్రేమ ఒకటే దాన్ని తు.చ. తప్పక నెరవేరేలా చేయగలదు. ప్రేమ ఉంటే సాధ్యం కానిది ఏముంది? దైవాన్ని కొలిచే ప్రేమతోనే మనిషినీ చూడాలి. మనిషిలో దేవుణ్ని చూసినప్పుడు, ప్రతి మనిషిలోనూ దేవుడున్నాడని నమ్మినప్పుడు, అదే దేవుడు నీలో నాలో అందరిలోనూ ఉన్నాడనీ విశ్వసించినప్పుడు.. తోటి మనిషి ఓ శత్రువుగా ఎందుకు కనిపిస్తాడు? అందరిలోనూ ప్రేమమయుడైన దేవుడు ఉన్నాడన్న భావన కలిగితే, ఒకరు.. మరొకరిని ద్వేషించలేరు, హింసించలేరు.
ఒకడు మరొకణ్ని దోపిడీ చేయలేడు. అత్యాచారాలు, అకృత్యాలకు తావుండదు. సర్పాన్ని చూసి మనం భయపడతాం. వాస్తవానికి మనిషి అలికిడి తగలగానే సర్పమే పక్కకు జరిగిపోతుంది. అంతేగాని కనిపించిన మనిషిని కాటువేయదు. కారణం మనం అంటే దానికి భయమే. అక్కడ ఒక జంతువు, ఒక మనిషి. ఇక్కడ తెలివి తేటలున్న ఒక మనిషి మరో మనిషికి భయపడుతున్నాడు. కేవలం ప్రేమ లేకపోవడమే అందుకు కారణం. అవగాహనా రాహిత్యం, సానుభూతి మృగ్యం కావడమే ఇందుకు కారణాలు. అందుకే ప్రభువు ‘నీ దేవుడ్ని ఆరాధించు, పక్కవాడిని ప్రేమించు, దైవారాధనను ప్రేమలా మార్చేసుకో’ అని బోధించాడు.
– ప్రొ॥బెర్నార్డ్ రాజు, 98667 55024